Вика ЗАМП.

Се сетив на неколку песни од Владо Јаневски и компанија, кои ако не се работи за откупени авторски права, во целост на убиваат оваа кампања уште од старт. Побарав мислење и од ЗАМП, со надеж дека за брзо време ќе добијам одговор. Дотогаш – да видиме..

Песната „Што и да е ќе помине“ – Shazam ми ја препознава како “Il Pianto Della Luna” од албум Soy El Bandido – италијанска песна за која не можев да најдам соодветен запис за да потврдиме дали е истата музичка композиција.

Next. Да не го навјаниме Владо наеднаш, еве нешто од Каролина:

Во паралела со ова:

Понатаму.

Во паралела со ова:

„Твојте очи“:

vs. „Твоје очи“

Па „Scooter – Nessaja“ (фала до Александар Јосифовски):

контра Владо:

Шо знам. На пазар јас ова не би го купил, а не па преку ТВ. Да не почниме да рчкаме дали цела музика на Јован Јованов е легално купена од продавница или преку Интернет. На Есма простено ѝ е. Ѝ требаат пари за хуманитарните цели, нели, па нејзината кауза е оправдана.

Во продолжение, благодарение на Александар Ангелов линкам кон ВББ – пост од 2008.

Ова со Python API-њата испадна супер прилика како процес на учење и усовршување на јазикот. После Виолета, сега на свет доаѓа Ведранка (сесра е) – твитер бот за прогноза и известување на време (температура и сл.) што ја користи страницата на Google која ги дава овие информации. Со оглед на тоа што досега не најдов библиотека која ќе дава информации за идните 2-3 дена (ниту Google нуди во API-то [xml] таква информација, освен за тековната температура), го направив тоа преку BeautifulSoup. Засега работи со ова HTML што го враќа страницата за прогноза на Google, не гарантирам дека ќе работи цело време така – во случај на измена на HTML-от ќе треба да се измени и Soup парсирањето.

Вечерва ми е мака да средувам твитер сметки и да поврзувам ботови и мерачи и тајмери, утре Ведранка ќе почне на секои 3 сати да ве известува ствари за времето. Се надевам температурите ќе достигнат и повисока вредност за мојот бот да е по релевантен, а кодот повидуван, џанам.

Ок, добра ноќ.

Чисто како забава испадна Виолета. Наједноставен твитер бот кој имав идеја на секои 12ч. да постира дел од песна од Виолета Томовска на („нејзина“ Твитер сметка), после го генерализирав и го објавив на github. Најбитно ми беше да видам како функционираат тајмерите во Python. Не е направено преку Cron поради простоста на потребата.

Твитовите на „Тетка Виолета“ следете ги кај неа на Твитер (да потенцирам – ова не е твитер сметка на вистинската Виолета Томовска, повеќе како Tribute to ant Violeta :) ). Утре намеравам ботињата да ја потсредам дополнително.

Поздр.

На 27 септември 1983г. на мејлинг листите осамна порака која значеше револуција во зачеток, иако тоа како и секоја друга прогресивна идеја тогаш наиде на различен одзив во јавноста, гледајќи од денешна перспектива, тоа е една од најзначајните пораки некогаш испратени на мрежата. Имајќи ја во предвид информацијата дека RMS на 3ти јуни ќе гостува во Скопје (да!!), ја формирав оваа содржина за поблиско запознавање со оваа прекрасна личност. Амбициозниот хакер од Институтот за Технологија во Масачусетс, тогаш 30 годишниот Richard Matthew Stallman (RMS), напиша:

Слободен UNIX!
Почнувајќи од Денот на благодарноста, ќе напишам целосен Unix – компатибилен систем наречен GNU (за Gnu’s Not Unix) и ќе го давам слободно/бесплатно (1) на сите кои можат да го користат. Придонеси од време, пари, програми и опрема се многу потребни.

Големината на трите иницијали на Richard Matthew Stallman – RMS, е нешто што би требало да влезе во образовните процеси во секое општество. Неговата идеја подоцна како и секоја друга идеја почна метастазично да се шири до секој млад програмер, до оние кои во тие моменти се осетија засенети зад идеите за затворање на софтверот и претворање на секоја линија код во бизнис идеја и концепт кој на сопственикот би му носел само пари. Во годините кои следеа му се придружија многумина кои ја увиделе важноста на идејата која RMS ја шири, воспоставување на здрав систем за крајни корисници, програмери, па дури до бизнис модел базиран на слободен софтвер дефиниран со четирите слободи, 1. слобода за користење, 2. слобода за проучување и модификација на изворниот код, 3. слобода за редистрибуирање на копии (кои и понатаму ќе останат слободен софтвер) и 4. слобода за дистрибуирање на модификуваните верзии на софтверот. Денеска имаме милиони проекти кои се слободен софтвер, а меѓу нив најпознат е оперативниот систем кој подоцна дојде со спојување на идејата на RMS (GNU) и идејата за пишување на кернел – Линус Торвалдс (Linux) – оперативниот систем GNU/Linux.

Доколку сакаме да ја цениме големината на овој човек, би било фино во кратки црти да ја разгледаме неговата линија на развој до она кое е денеска, еден од најценетите хакери во светот и професионалец кој сѐ уште активно програмира и работи на проекти за креирање слободен софтвер.

Македонската содржина на Википедија за оваа личност вели:

Ричард Метју RMS (роден на 16 март, 1953 година), познат и по својата кратеница “RMS”, е основач на движењето за слободен софтвер, ГНУ (GNU) проектот и Фондацијата за слободен софтвер. RMS е познат програмер и “хакер” и меѓу неговите најважни заслуги се вбројуваат GNU Emacs, GNU C Compiler и GNU Debugger. Тој е автор на ГНУ Општа Јавна Лиценца (GNU General Public License – позната под кратеница GNU GPL или GNU) која е најчесто употребувана лиценца за слободен Софтвер. RMS се смета за еден од оснивателите на концептот на копилефт (copyleft).

RMS е роден во 1953г. во Њу Јорк Сити. Неговото прво искуство со компјутери било додека бил во средно школо во научниот центар на IBM во Њу Јорк. Во текот на летниот период бил најмен да напише нумерички анализи за програма напишана во Фортран. За рекордно време ја завршува оваа задача и осатокот од времето го потрошил на пишување на текстуален едитор во APL. Во текот на претстојното лето RMS пишува и други апликации, препроцесор за PL/I програмскиот јазик (за IBM-овиот System/360). Исто така во овој период RMS волонтерски асистира во лабараторијата на IBM во одделот за биологија каде неговиот професор, забележувајќи ја интелектуалната моќ на RMS, изјавил надеж дека понатамошното проучување на RMS ќе биде насочено во правец на биологијата. За наша среќа тоа не било така. RMS станува дел од лабораторијата на MIT за вештачка интелигенција. Таму станува дел од хакерската култура и заедница.

Кога RMS дипломира на MIT, објавува труд за одржливоста на вистинитоста на вештачката интелигенција (?) со наслов “Dependency-directed backtracking”, заедно со Gerald Jay Sussman. Исто така како хакер при MIT, RMS работел на проекти како TECO, Emacs и Lisp Machine Operating System (LMOS). Во тој период RMS почнува да станува сѐ посвесен за важноста на слободниот пристап до информациите и ресурсите од каде што овие ресурси доаѓаат. Една вистинска приказна за неговото созревање вели дека во моментот кога во MIT забележал дека некој ставил лозинки на нивните компјутери, веднаш реагирал и ги заменил сите лозинки со едноставно стискање на Ентер. На сите им испратил порака „На компјутерите има нова лозинка – само стиснете Ентер“. Сепак, се чини дека целата таа идеја се оформува околу неможноста да направи измени на софтверот кој бил инсталиран на Xerox-овите печатачи. Тоа се споменува во многу негови текстови ширум мрежата:

Хартијата повторно се заглавуваше во новиот печатач кој лабораторијата за вештачка интелигенција при MIT го доби како подарок. RMS, хакерски расположен, одлучи сам да го среди проблемот. И го стори тоа, но не го доби изворниот код на софтверот од XEROX. XEROX ги удри темелите на затворениот софтвер, ја поткопа слободната соработка во програмерската заедница, но и придонесе за создавањето на GNU/Linux.

Во 1971г. како бруцош на Универзитетот Харвард (каде како инжинер дипломира Физика во 1974), RMS станува програмер во лабораторијата на MIT за вештачка интелигенција, што подоцна се ипостави дека е основата на хакерската заедница и култура во светот. Во текот на овие години, познат повеќе под својот псевдоним “RMS” се вклучува во дефинирањето на хакерската култура преку Hacker’s Dictionary, каде што забележува: “Richard Stallman” е моето секојдневно име, може слободно да ме викате ‘rms’”.

Во 80тите години на минатиот век, хакерската култура која дотогаш го окупирала животот на RMS почнала да исчезнува. Важноста за воспоставување на портабилен софтвер кој може да се користи за различни типови на компјутери би значело можност за самите корисници и програмери да го изменуваат изворниот код при што би се оформила база на софтвер кој ќе поддржува многу хардверски платформи. Во тие години, со цел да се воспостави забрана за користење на апликациите на одредени производители, тие започнале да воспоставуваат рестриктивна политика за заштита на нивните авторски права. Таквата идеја не му се допаднала на RMS и во тој период тој започнува да работи на идеја која ќе го ослободни целиот потенцијал на идејата која стои „во главата“ на програмерот и која ќе блесне во моментот кога тој ќе може да го модификува, приспособи и подобри софтверот, преку пристап до извониот код.

Неговиот живот е навистина интересен и тоа не е тешко да се забележи за секој кој се заинтересирал за оваа личноста. Досега може да се насетат досетки кои на светот му го презентираа неговиот личен карактер и однос со луѓето. Неговиот прв кернел (кој сега се вика GNU Hurd), на почетокот се викал Alix – во чест на неговата бивша девојка Alice, за потоа на Craiglist да објави оглас во кој RMS практично бара девојка !! Итн.

RMS е човек чиј постер треба да биде во секоја соба, чија слика треба да биде на влезот на секоја лабораторија ширум светот и чиј збор и дело треба да биде во мислите на секој надежен програмер. Кога не би постоеле вакви личности, светот секако би имал некаков облик, несомнено, но денес технологијата немаше да го има обликот кој и тоа како беше повлијаен од идејата на RMS. Неговото дело е големо и неговиот предизвик за нас, помладите програмери, постојано ни дава надеж дека еден ден – ќе успееме и ќе допреме до местата каде што никогаш не сме допреле, таму каде што информациите себично стојат на дисковите, недопрени и осудени на пропаст. Развивајте слободен софтвер – прекрасни нешта се случуваат.

Ресурси

* Wikipedia
* Lugola Wiki
* RMS Biography

Мислам дека фали мало објаснување околу тоа на што работи Лугола последно време. Јас пред 1 месец иницирав идеја да се изработи дигитален зин (ezine) со можност за печатење (50тина примероци), и како иницијатор на приватните ресурси на Лугола дадов објаснување за тоа што е целата идеја. Како име за магазинот предложив да биде Лугархија, комбинација од Лугола и Архија (не Анархија! ебави фаците глупи!).

Текстовите за првиот број се спремни. На сајтот на зинот има и одбројување :) веќе договоривме и пијанка за тие шо ќе се Битола тој викенд, па остана уште да ги информираме останатите од заедницата за ова. Со оглед на тоа што не следам ossm-members листа, од објективни причини познати на сите (па и на тие што следат), Виктор се обиде да ја информира заедницата за што станува збор. Прво, очекувано не беше кажана пофална реч, туку веднаш критика, што мене ми е скроз ок знајќи ја нашата заедница. Не ми е гајле за тоа, но потоа се смеша една друга тема која можеби нема врска со слободен софтвер и која требаше да одговори на прашањето „Зошто Анархија?“ Еве јас ќе одговорам. Името Лугархија во буквален превод би значело „Владеењето на Лугола“ или „Лугола владее“ (αρχία – владател). Зошто мотото на зинот е „дигитална анархија?“ Искрено така испадна, никој од нас немаше ниет да воведува анархија како политички правец во нашето движење за слободен софтвер. Но она што стои длабоко зад идејата на Лугархија е фанзинот „Informal“ што во 2 броја го издававме во средна школа, дури имав направено интервју со Ристо факинг-џанки Вртев :) (не дека се гордеам, ја потенцирам сериозноста на намерата). Informal беше анархистички фанзин кој го вадевме само јас и една моја многу добра другарка чисто партизански, со пари донирани од нас. Од тука произлезе мојата желба да ја обновам таа идеја и да создадеме фанзин за слободна и хакерска култура. На листата исто така провејаа и глупостите кои ја окарактеризираа анархијата како безредие. За ова нема да коментирам, само ќе посочам текстови каде може да прочитате што е Анархија. Да се каже дека анархијата е безредие, па и да се каже „што ќе ни е безредие во слободниот софтвер“ е идиотштина. Sorry али ако мислите дека анархија е безредие тогаш сте ИДИОТ :( Дури и имбецил.

Искрено зинот кој ќе го вади Лугола и кој ќе се вика Лугархија, се додека членовите што останаа не одлучат поинаку (за што имаше гласање) нема никаква политичка конотација. Анархија е политичко-социолошка доктрина која и тоа како може да се вклопи во целото движење за слободен софтвер, но овојпат ние тоа не го правиме со стриктна цел да воведуваме анархија во ова општество на кое му треба толку многу работа за да дојде до предворјето на Анархијата. Лугархија како медиум ќе го користиме за да ги кажеме нашите идеи и видувања, онака како што сметаме дека треба да се кажат, слободно и без цензура. Се надевам дека сега на сите ќе им е јасно што ќе е нашиот магазин и од каде дојдоа сите побуди на бунт во делувањето како активисти. Да, Анархија во мојот речник е синоним за слобода!

Часот е 00.33 и не можам да заспијам, па така ми текнуваат глупости и по нешто интересно. Се мислев за нешто што од порано сакав да го обработам на блогов секако инспирирано од слободната култура која се трудам да ја форсирам како знаам и кај ќе стигнам.

Корисниците на слободен софтвер или тие што се разбираат во компјутери нешто повеќе од „студентски прашања“ знаат дека кога станува збор за GNU/Linux, не можат да се сетат на нешто конкретно затоа што постојат милион дистрибуции кои ја прават одлуката за тоа што да се користи потешка, но од друга страна имате слобода да изберете различна дистрибуција за речиси секоја различна намена. Така имате Ubuntu GNU/Linux за корисниците на GNOME и Kubuntu GNU/Linux за корисниците на KDE. Имате Dreamlinux за мултимедијални корисници или Gentoo за напредни корисници кои сакаат да имаат целосна контрола врз софтверот што го користат (врз неговата оптимизација). Сѐ разбира, не значи дека ако Ви затреба програма за уредување звук мора да инсталирате дистрибуција за таа намена. Сиот слободен софтвер што постои денес можете да го користите во секоја GNU/Linux дистрибуција, да ја инсталирате саканата апликација преку системот за справување со пакети на Вашата дистрибуција. Кога почнав да користам слободен софтвер, тоа не го направив затоа што знаев што правам. Не го разбирав концептот за слободен софтвер. Не ни знаев дека има воопшто концепт. Знаев дека станува збор за нешто различно. И баш околу тоа е и идејата. Зошто дел од луѓето сакаат да прават работи што се различни од тоа што го прави мнозинството. Речиси секогаш кога толпата ќе тргнеше нагоре јас сакав да одам надолу. Тоа често ме носеше во заебани ситуации кои неоправдано ги форсирав до тотален дебакл, но некогаш ми го правеше животот поинтересен. Секако дека не би било ок да се шеташ гол во куќа каде живеат калуѓерки, но од друга страна би било интересно да си облечен како калуѓерка (монах, whatever), во куќа во која сите се пашаат со голи газови. Така бидна и со системот. Некој спомна дека е кул, дека
е ти реков ми рече, па почнав да го користам. Сега причината и потребата од бидување различен избледе, па еве по некое време повторно се навратив на тоа. Помудар и покул, се прашувам дали денес уште постојат луѓе, особено од младите, што би користеле слободен софтвер, само затоа што тоа е различно од тоа што го користат останатите? И најверојатно одговорот е големо ДА, што во секој случај е лоша причина за користење слободен софтвер. Зошто?

Би рекле дека е добра причина затоа што се добиваат повеќе корисници, што мене воопшто не ми е гајле затоа што тоа што го промовирам јас не го правам од лични интереси и дека ако денес „добиеме“ 2ца нови корисници акциите наеднаш ќе рипнат 2%, туку од желбата да му помогнам на комшијата. Значи дали еден или милијарда корисници на GNU/Linux, најверојатно нема да ми значи ништо, сѐ додека постои сѐ она што јас го користам и ми е потребно. Тоа ја исклучува таа причина, дека горенаведениот мотив за користење слободен софтвер е позитивен. Тогаш кој е негативен? При изборот да се користи слободен софтвер само затоа што останатиот дел корисници не го користи, луѓето воопшто не гледаат што користат. Дури и не сфаќаат што користат се додека имаат инсталирано Ubuntu или Mandriva или Archlinux (итн. овие се споменати само како пример). За голема жал на љубителите на 90% од дистрибуциите, денес користењето на ред дистрибуции кои впрочем дистрибуираат НЕслободен софтвер врз слободна платформа е од голема штета за целиот екосистем распространет низ целиот свет и составен од хакери, корисници, компании и сл. срања. Најголем дел од дистрибуциите како дел од пакетот/ите за самото јадро (Linux, www.kernel.org) дистрибуираат неслободен софтвер, како неслободни драјвери, фирмвери итн. Дополнително се влошува ситуацијата кога самите корисници инсталираат неслободен софтвер тргнувајќи од неслободните драјвери за графички картички (кои масовно се инсталираат), па се до глуп софтвер од редот на Skype, Flash и сл. Која е тогаш поентата, да користиме слободен софтвер, кој не е целосно слободен?

Јас секако дека не користам АПСОЛУТНО слободен софтвер. И тогаш кога би можел, на хардверот кој го користам, тоа е невозможно. Биосот не е слободен и некои други ‘uCode’ (фирмвери) во самиот хардвер. Исто така користам уште два други неслободни пакети, iwlwifi-ucode (фирмверот) за да може да ми функционира мрежната за безжична врска, користам и Flashplugin затоа што со Gnash можам да гледам само 1% од видеата на Интернет (иако има речиси целосна компатибилност со видеата на Youtube, Gnash е лош за останатите сајтови). И во ред, без Flash се живее (со оглед на тоа и што не развивам Flash софтвер), но без фирмверот едноставно не се може, затоа што треба да се лишам од мрежната. Битно се обидов да направам жртва и се ослободив од Skype, од mp3 музиката, дури користам и генерички драјвер за мојата глупава ATI x1300 картичка, следејќи ја идеологијата која ја прифатив и на која сум доследен.

И така доаѓаме до уште еден скромен заклучок. Можеби сето ова го правиме поради тренд. Јас искрено го правам поради философско-политичките ставови кои ги имам кон компјутерската технологија. Се радувам кога некој го прави онака исконски (користејќи gNewSense и сл. слободни
дистрибуции поддржани од FSF [fsf.org]), но се гадам од луѓе што сакаат да користат GNU/Linux само за да го наполнат со неслободен софтвер и да ги реализираат идеите на компании и здруженија кои промовираат неслободни дистрибуции, што доведува до користење на голем број
неслободни пакети.

Каде би бил јас? Во тие кои користат 2 неслободни пакети, едниот ради потреба, другиот ради  потреба од уживање (музика,видео). Крајната поента е дека идеалната замисла ја применуваат мал број корисници, веројатно тие во круговите на RMS и симпатизерите на неговата кауза. Не е апел ниту обид да карам некого, велам, истото го правев и правам и јас, некој станува свесен порано некој покасно. И секако, сето ова може да се примени врз било која друга идеја. И тогаш кога би шетале голи во куќа со калуѓерки, џабе би било на половината да ставиме крпа.

Врски:

• https://bugs.launchpad.net/ubuntu/+source/gnuplot/+bug/195111
• http://www.desktoplinux.com/news/NS7895189911.html
• http://www.desktoplinux.com/news/NS7506163557.html
• http://www.linux-watch.com/news/NS3364701970.html
• http://boycottnovell.com/2006/12/23/ubuntu-no-blobs-by-default-petition/

Вториот фиктивен расказ или кратка новела (појма немам како се дефинираат овие ствари) која произлезе спонтано како идеја од тоа што сум успеал да го сперципирам во последната нецела година, а поврзано со редица настани и случки кои ме опкружија (сакал-несакал), не знам дали случајно или потсвесно-намерно се римува со „жив“. За да знаеш дека си жив, треба да го осеќаш сопствениот здив. Не знам каква дефиниција да дадам. Не знам ни дали ќе им се допадне на другите. Не сум автор. Да знаев што сум немаше да пишувам вакви нешта. Моето второ доенче повторно излегува под Creative Commons By-ShareAlike (mk) лиценца. Жанр: парапсихологија?

Би рекол дека ова е скромен обид да се елаборира мојата идеја за постоењето на животот во секој човек. Не се зборува за птиците и животните, за инсектите и вирусите, се зборува за луѓето. Човекот може да слуша биење на нечие срце постојано, но звукот на дишењето на луѓето што ни значат можеме да го слушаме се додека не заплачеме од радост што тој диши. Треба да се радуваме кога слушаме како луѓето дишат. Само така знаеме дека се живи. Животот секогаш се открива тогаш кога најмалку очекуваме. Сега, во овој момент очекувам тој да се открие со целата негова светлина. Затоа тоа и нема да се случи.

Засега нудам само две варијанти, PDF и ODT верзија на документот. Сакам да објавам и HTML и txt варијанти, но мислам дека главно е битно што засега го имам во PDF верзија.