енивеј, културата не е нешто што треба да биде регулирано и затоа the zen of Python не е the law of Python.

Дури сега добивам обратен впечаток – Со инсистирање на стриктно дефинирана култура, дали Ruby Заедницата е таа која не дозволува слобода :)

Според кое правило се одредува кој е очигледниот, а кои неочигледните начини за решавање на проблемот во Python? Некако не ми е логично, експлицитната философија на јазикот, да користи ваква неексплицитна терминологија, ама ајде. :)

Што се однесува до Perl, не сум работел но сум напишал по некоја скрипта колку да видам дека синтаксата, недоволно моќниот ОО модел и слично се основните проблеми, а не “more than one way to do it” философијата. Успат, некако не ми изгледа дека Perl го губи пазарот (1), иако perl-ашиве би требало да научат нешто подобро.

(1) TIOBE Index

http://people.csail.mit.edu/gregs/ll1-discuss-archive-html/msg01587.html

http://stackoverflow.com/questions/234721/what-are-the-biggest-differences-between-python-and-ruby-from-a-philosophical-per

Прво, реченицата вика „should“ – би требало, а после вика „obvious“ – очигледен.
Значи би требало да има еден очигледен начин на решавање на проблемите.
Не значи дека нема повеќе, но тие може да се неочигледни.

Но во секој случај, The Zen of Python воопшто не се некои закони на Python.
Како што викаат на http://www.python.org/dev/culture/ – Don’t take these 19 aphorisms too seriously — tattooing them on your body is probably a bad idea, for example — but it’s instructive to contemplate them.

А за слободата и експресивноста … тоа е дугачка дискусија.
Можеби не го знаеш Perl – но една од причините зашто Perl го губи „пазарот“ е дека никој не сака да го чита туѓ Perl код :)

Концептот на динамички јазици е ист речиси во сите имплементации кај овој тип на[...]…

Туку, ајде да ја гребнене малку Python филозофијата, кога веќе се инсистира.

“There should be one– and preferably only one –obvious way to do it.”

Дали ова кажува дека Python програмерите се робови на програмскиот јазик и немаат слобода на избор како ќе пристапат кон решавањето на одреден проблем? Дали програмскиот јазик треба да ги присили на решавање на начин кој што е најблизок до начинот на кој размислува неговиот творец (Guido) или пак треба да дозволи секој програмер сам да си го пронајде нему најлогичниот пристап кон решавање на одреден проблем?

Во таа смисла, дали треба компјутерите да не управуваат нас, или ние нив? Ние сме господарите, а тие робовите, што е всушност дел од философијата на Ruby.

Програмерите се различни суштества, различно размислуваат, различно пристапуваат кон решавање на одреден проблем и треба да имаат слобода избор како ќе го направат тоа.

За крај, ајде да ја смириме малку топката. :) Ruby on Rails VS Django

п.с. Да не се разбереме погрешно, правам споредба на философии на програмски јазици, coding conventions е сосема друга тема која исто така треба да се почитува. ;)

поздрав.

http://www.python.org/dev/peps/pep-0008/