Вториот фиктивен расказ или кратка новела (појма немам како се дефинираат овие ствари) која произлезе спонтано како идеја од тоа што сум успеал да го сперципирам во последната нецела година, а поврзано со редица настани и случки кои ме опкружија (сакал-несакал), не знам дали случајно или потсвесно-намерно се римува со „жив“. За да знаеш дека си жив, треба да го осеќаш сопствениот здив. Не знам каква дефиниција да дадам. Не знам ни дали ќе им се допадне на другите. Не сум автор. Да знаев што сум немаше да пишувам вакви …