Вонредни вести!! Во нашата земја допатуваа нови мобилни уреди кои ќе може да ги купите од црниот пазар. И тоа не било какви туку Ајпад, Андроид, Ајфон итн. Плус доколку сте управител или некоја голема фаца во некоја од македонските болници (приватни или државни) добивате попуст и тоа со следниот редослед: во случај да нарачате Ајпад, поради големината на екранот добивате 20% попуст без вклучена техничка поддршка, во случај на Андроид и Ајфон поради малиот екран, за купени над 100 уреди во рок од 1 месец добивате попуст од 12%.

Македонија ќе си го земе редот полека полека. Јазк на валканите усти кои нѐ убедуваа во спротивното. Па додека ние се стремиме да станеме земјоделско-информатичка земја (изјава на министерот за информатичко општество – во емисијата на МТВ1 / 29 март 2010), граѓаните особено докторите ги презедоа работите во свои раце. Додека младата и храбра госпоѓа се породувала и над неа како со „спиљони“ стоеле уште похрабрите сестри со мобилни во нивните раце, во Македонија се направија првичните чекори кон афирмација на мобилната технологија во буквално сите сфери на општеството. Сега уште фали некој да извести дека Паско Кузман ја нашол главата на Венера со помош на еден од неговите 3 мобилни телефони кој секогаш ги носи со него. Има ли поголемо признание за користење на технички алатки од редот на мобилни телефони во секојдневната работа (па и пораѓање на жена е секојдневна работа, за кој како), од праксата? Нема! Па потоа ќе се смеат на проектите како што е „Компјутер за секое дете“. Нема ништо смешно тука другарчиња. Вие само продолжете да се смеете – караванот ќе си врви. Дотогаш ќе се имплементира и проектот „Мобилен за секој доктор“ и ние од земјоделско-информатичка земја по „дифолт“ стануваме земјоделско-секусуално-загрозена-НО-информатичка земја. Тогаш кога докторите ќе бидат демоде да користат мобилни телефони, ќе се појави некој од министерството за информатичко општество и ќе ни покаже пример за тоа како Џони, кој се вратил директно од дијаспората во Логоварди и го барал бачилото од неговото детство– впрочем нашол барака за слободен интернет. Па таков збунет, Џони забележал дека пред бараката за Интернет имало куп гована и кал. Кој знае што си рекол? Од друга страна пак ако размислам, ајде, калта ќе го направи малку поприемчив, да знае дека Џони е во мајка Македонија, или пак ваму, му даваме Интернет – да се осеќа како во втората дома – Америка… во меѓувреме ќе слушне дека во југо-западните делови на перферијата на Битола се родила младата Соња Ериксон… не е лошо за промоција кога ќе видиш.

Не е проблем што во Македонија работата на најреномираната професија – програмерите виси во воздух, нејсе, имаме безвизен режим па и ние би му здувнале од оваа вукојебина по потреба, лично проблемот што авторот на овој текст не се осеќа слободен и нема доверба во институциите на системот лежи во практичната примена на информатиката како средство за зголемување на рејтингот. Тоа е парекселанс популизам, ставање на стадата овци како хај-приорити фактор во нашата земја преку презентирање на работи кои за нив никогаш дотогаш не се познати (што би рекол кога фармацевт на информатичар би му кажал дека Рицино лечи Туберколоза? -Би му верувал, поради недостиг на информации). Кога јас би се прашал – прво би им купил генератор на битолските доктори, би им ги асфалтирал патиштата на скопските босови да не се пукаат по калдрми и дупки, би им изградил болница на прилепчани, би донел „клозети“ во штипските села. После тоа, имплементацијата на проекти како „Компјутер за секое дете“ и „гага“-интернет за баба Ратка би оделе повеќе од гладко. На македонскиот обичен граѓанин би му одговарало да ги користи доблестите на македонската пост-транзициска фарса – Интернет за да бара рецепти за готвење, мобилни телефони да пораѓа деца, компјутери за секое дете за да може да си ги осветлат книгите кои ги читаат затоа што ЕВН одлучила поинаку. Но на македонскиот информатички професионалец таа ситуација не му одговара баш. Не затоа што му дрцка да го каже неговото мислење јавно и да каже дека и неговата професија во нашата земја е несигурна и лабилна, туку поради практичниот страв дека ако во моментот ја загуби работата – друга многу тешко би нашол. Впрочем сите се држат до пензионерскиот став – наполни го фрижидерот на 1ви со јадење – тоа е најважно. Немаат философија на следење, начин на живот. Тоа мислење би бил среќен да го имам кога би размислувал така за моите внуци на 80г. Засега најважно е сите млади професионалци, земјоделско-информатичарски или чисто земјоделско, да сфатат дека желбата за подобра иднина и исполнувањето на одговорноста кон нашите потомци за подобар живот зависи од нас самите.

Забелешка

Oвој текст по форма се разликува од другите колумни објавени на блогов. Затоа што требаше да биде објавен во Нова Македонија, а не пројде поради тоа и тоа и тоа.

Вчера (вторник, 16/03/2010г) на македонската телевизија, која се нарекува македонска само заради тоа што се наоѓа во Македонија, се емитуваше програмата „Без пардон“, на г-ѓа/ца Анита Петкровска. Во емисијата гостуваа двајца професионалци кои изнесоа свои гледишта кои во најмала рака беа полни со предрасуди, непрофесионални и за луѓе кои нешто повеќе се технолошки писмени – смешни. Проблемот со презентирање на факти кои може се неточни во Македонија не е проблем. Мислам, тоа го правеле уште одамна луѓе блиски на Мајкрософт, на чело со г-дин Илијанчо Гаговски па се до некои други ситни фаци кои го толкувале слободниот софтвер и GNU/Linux (во контекст „линуксот“) како систем со помала софтверска безбедност за разлика од другите неслободни пошироко користени платформи кои компаниите кои стојат зад нив и кои ги претставуваат ги промовираат.

Вчерашната емисија ни даде перспектива за која никој не се сомневал, нештата во Македонија сѐ уште не се сменети и најверојатно тоа нема да се случи за скоро време. И покрај многубројните апели и повици за информатичко описменување на луѓето па и на квази професионалците во Македонија од младите кои очигледно повеќе ги разбираат сите овие работи се чини дека целата работа на заедницата на слободен софтвер во Македонија не вродила со плод кога како референтна точка имаме стручњаци, едниот професор за сертифицирање на борба против хакери, другиот претсавник на министерство кое не успеав да сконтам кое е во текот на целата емисија. Во контекст на сето тоа, македонската твитер заедница помогна да се проследи емисијата онлајн, онака како што доликува во 21ви век. Но сето тоа не беше натпревар помеѓу Македонија и Грција во која Македонија победува и чија победа селекторот на македонските ватерполисти ја посветува „на македонската нација“ (при што се мешаат спортот со политиката – ПАК), ова беше нешто што на многумина им го дигна адреналинот, ги разочара и ги натера да преиспитаат каде живеат. Цела среќа што МТВ овојпат како „помртва никогаш досега телевизија“ уште еднаш ни го претстави своето кретенско лице кое просто говореше „немој да сте платиле радио-дифузна такса!!“. Водителката просто беше легенда во етерот. Нејзините прашања беа нешто слични на прашањата „дали може да забременам после секс со перница“ во корелација на IT и сексуалното необразование, нејзините гости кои таа ги избрала да ѝ го појаснат целиот хаос на Интернет со „хакерштината“ која нѐ демне не беа ништо повеќе од личности кои немаат елементарно домашно воспитување, а камо ли IT образование со своите серитификати. Не се работи за податоците кои овие двајца ги изнесоа, се работи за тоа што нивното чувство дека ги гледа добар дел од македонската јавност воопшто не повлијаило врз изборот на речениците и фразите кои ги користеа за да одговорат на прашањата на водителката.

Не дека сум нешто попаметен, ама кога јас би бил на телевизија во одело, па макар и кај Миленко-пеам-химни-на-формула1-цена-поволна-Неделковски, би знаел дека ме гледа раја и би внимавал шо би зборувал. Не би сакал да ми играат мајтап и за мене да отворат цел таг на Twitter во кој ме исмејуваат и без да го споменат моето име затоа што не би го знаеле (се крие зад маглата на кретенизмот) би ме омаловажувале и дркале анонимно. После тоа, бркањето на „злобните хакери“ не би било ништо повеќе од обична фарса во која страсниот готвач кој има профи блог за готвење ги изгорел палачинките додека најголемите Интернет тролови биле кај него на гости. Простете за речникот што го користам, но досегашното искуство ме научи дека со вакви личности просто не може да се користат поинакви епитети. Еве, се трудам да најдам нешто паметно, но нивното непознавање на елементарна IT култура ме турка на фотелја цело време, не ми дава „да гугнам“.

Во текот на целата емисија се зборуваше за хакерите, за тоа колку злобни, лоши и мрачни типови се тоа. Па за нигерискиот ланец на измами, начините за кражба на информации за злоупотреба на кредитни картички, и секако за тоа како да се заштитат корисниците, при што водителката ко излезена на кафе на широк-сокак си праша „зошто ако Microsoft е толку напаѓан систем не му дадеме шанса на Apple или Linux“. При што предавачот од „Семос едукација“ в очи нѐ бодна со неизречено давање до знаење дека Македонската IT култура се темели на кретени во „туксида“ кои ќе речат „Microsoft е најкористен оперативен систем кој е позаштитен од Линуксот затоа што корисниците на Линуксот не прават редовно апдејти и затоа Виндоусот е подобар од Линуксот“. Почитуван господин чие име не го знам, мене не ме боли тоа што го напаѓете оперативниот систем GNU/Linux (потцртајте со дреч-жолто, тоа е целото име на „Линуксот“). Мене ме боли тоа што вашата игнорантност допира до рајата која е ранлива од неписменост. Немојте да турате латиница во писмото кое на нецелосно описменетата нација му се сервира како глаголица. Тоа му смета на заедницата на слободен софтвер од Македонија која се труди таа писменост дека IT светот не е составен само од неслободниот Microsoft софтвер кој вие, разбирливо, преку вашиот трул бизнис модел се трудите да го оправдате. Дали сте свесни дека над 90% од Интернет нападите од КРАКЕРИ во светот се врз оперативниот систем Microsoft Windows. Од каде оправданоста дека GNU/Linux е најнапаѓан оперативен систем? За таа цел, си земам за право да ви го дадам следниов предизвик: Ќе поставам компјутер со инсталација на оперативен систем од широко-користените крајно-кориснички GNU/Linux дистрибуции како што се Ubuntu, SuSE Linux, Arch Linux итн.

Ви давам за предизвик, пробајте да ја докажете оправданоста на фактите зад вашите зборови и пробијте ја заштитата врз оваа инсталација. Доколку успеете, ќе се повлечам од сите мои слични коментари, ќе објавам извинување со весник до Семос мултимедија и министерството од каде што беше претставникот во емисијата и никогаш повеќе нема да коментирам емисии од овој тип без разлика на омразата, незнаењето, неписменоста и имецилноста презентирани во нив. Но, во спротивно, ќе мора да констатирам дека вие не само што не сте мажи кои стојат зад нивните зборови, ниту пак професионалци кои не си ја знаат работата за која се добро платени, туку ќе мора да констатирам дека вие не сте луѓе со доблест да се одзвиете на основен предизвик и да ја докажете оправданоста на зборовите кои ве прават она кое што вие го предизвикувате – човекот, луѓето.

Господа ква-квази професионалци, Google Chrome не е пребарувач, кај „Линуксот“ не се прават ретко апдејти, напротив, се прават многу почесто него ли кај другите оперативни системи, „Линукс“ не влегува во Македонија благодарение на министерството за информатичко општество, GNU/Linux влегол во Македонија многу порано, порано и од вас, и од оваа влада, и од таа претходната која потпишуваше договори со Microsoft и нѐ оштети сите нас од наш џеб, и од Илијанчо Гаговски и од сите кои сега сето тоа го побиваат. Тоа се случи благодарение на оние кои вие ги оквалификувате како криминалци и малтене технолошки педофили кои мастурбираат на вашите инфантилни зборови – ХАКЕРИТЕ. Како лекција пред спиење би било фино да ги прочитате разликите во термините на „хакер“ и „кракер“. И за крај, битна разлика која „подземјето на интернет криминалот“ ја знае за разлика од министерството од каде што дојде господинот претставник кој седеше на средина, 10% од 100.000 евра не се 1000 евра. Математика, едноставно е.

Почитувани млади и амбициозни корисници на компјутери: Избегнувајте ја „вистината“ која вакви лажни професионалци ја презентираат на наци-телевизии како што е МТВ. Учете ги работите сами, дознавајте ги сами, навлегувајте во нови искуства и предизвици, искусете ја технологијата од прва рака – ХАКИРАЈТЕ и не дозволувајте да бидете манипулирани на тој начин што ќе ви кажат дека хакирањето е зло. Кракирањето Е зло, хакирањето е тоа што овие СЕН-сертифицирани бачковци ги донесе пред широката порта на Ани.